اخبار کلینیک

پیشرفت‌های ایجاد شده در مواد و فناوری به این معناست که امروزه پروتز های بسیار طبیعی برای استفاده کنندگان از ارتز و پروتز ممکن هستند. انگشت دست، قسمتی از دست، انگشت پا، بخشی از پای از دست رفته می توانند با این نوع از پروتزها دوباره بازسازی شوند. پیشتر گفته می‌شد ساخت هیچ یک از این پروتزها امکان پذیر نیست، ولی امروزه می‌توان این پروتزها را جزء بخشی از گزینه‌های در دسترس بیماران به حساب آورد. خصوصیات سیلیکون اجازه می‍‌دهد تا راحتی بیشتر، انتقال یکپارچه و بازیابی زیبایی عضو در شبیه ترین حد به واقعیت ممکن باشد. این اعضا همچنین مزایای کارکردی قابل توجهی را ارائه می‌دهند. ظاهر زیبای پروتزهای سیلیکونی مطابق ویژگی‌های منحصر بفرد بیمار ساخته می‌شود. رنگ، رنگدانه و چشم عضو سالم را می‌توان با هر مقدار جزئیات در پروتز ایجاد کرده، که در نتیجه پروتز یا ارتز ظاهری طبیعی و منحصر بفرد پیدا می‌کند. یکی دیگر از مزایای آن انتقال یکپارچه بین پروتز و عضو شخص است، که باعث می‌شود بیش از پیش زیبایی عضو بازیابی گردد.
پروتزهای سلیکونی انگشت دست و پا و پروتز دست باید ظاهری بسیار طبیعی داشته باشد که به گونه‌ای اصلاً هیچکس متوجه تفاوت آن با عضو معمولی دست نگردد. به عبارت دیگر، این پروتزها باید دارای جزئیاتی همچون بافت پوست خود شخص، خصوصیات ناخن‌های پروتزی، لکه‌های پیری، کک و مک و غیره باشد.
این مسئله بسیار مهم است که بیمارانی که بخشی از پای خود را از دست داده‌اند با پروتزها یا ارتزهایی درمان کنیم که نه تنها احتیاجات زیبایی شخص را برآورده سازد، بلکه اعتماد بنفس او را نیز بازیابی نموده و به او کمک کند تا با مشکلات نقص عضو کنار بیاید.

مزایای پروتزهای سیلیکونی
– پروتزهای پا و انگشتان پا یک سوکت مکش تعلیق سیلیکونی یکپارچه دارد که به دقت برای هر پا طراحی می‌شود این طراحی کاملاً تماسی، با توزیع فشار برابر سیلیکون پزشکی هیپرآلرژنیک در اطراف بافت باقیمانده از عضو، در صورت پیروی از پروتکل صحیح استفاده از پروتز، احتمال از کار افتادگی پوست و جراحت را کاهش می‌دهد.
– پروتزهای انگشتان پا و پا بسیار طبیعی هستند به همین خاطر کاربر می‌تواند کارایی اجتماعی بالایی را برای فعالیت‌های متنوع داشته باشد. این مسئله هنگامی که تأثیر خود را نشان می‌دهد که فرد بخواهد از صندل یا دمپایی استفاده کند.
– از آنجایی که پروتزهای پا و انگشتان پا حاوی تجهیزات سه بعدی شبیه به قطعات پازل است، پر شدگی سیلیکون، شکل مادرزادی بخش از دست رفته عضو را حفظ خواهد کرد و برای بخش جلویی باقیمانده عضو، حمایت فراهم می‌کند. این به کاهش لنگ زدن در آخرین مرحله راه رفتن کمک می‌کند.

تولید پروتزهای سیلیکونی در صحت بخش
کلینیک ارتوپدی فنی صحت بخش در سال های اخیر اقدام به عرضه انواع پروتز های سیلیکونی کاربردی و زیبایی کرده است. پروتزهای تولید شده در این مرکز ارتوپدی بر اساس نیاز بیمار به بهترین شکل ممکن و با دقیق ترین ابزار به روز دنیا، اندازه گیری و تولید می شود.

وقتی صحبت از کلینیک ارتوپدی فنی صحت بخش می رود، در واقع از دهه های متوالی فعالیت حرفه ای، تجربه های اندوخته شده در این سال ها و دانش فنی بالایی صحبت می کنیم که به مرور و با شرکت در رویدادهای آموزشی در ایران و سایر کشورها فراهم آورده شده است. اما این پایان ماجرا نیست. این مرکز مجهز به انواه دستگاه ها بر اساس تکنولوژی های روز دنیاست که برخی از این تکنولوژی ها برای اولین بار در ایران توسط صحت بخش به کار گرفته شده است. با در نظر گرفتن همه این موارد می توان صحت بخش را به عنوان مجهزترین مجموعه ارتوپدی شمالغرب کشور معرفی کرد.
فضای بزرگ و مجهز
این مرکز در فضایی به وسعت بیشتر از 300 متر مربع در 3 طبقه فعالیت می کند. این طبقات شامل بخش های تخصصی همانند کارگاه های تولید پروتز، کارگاه تولید ارتز، کارگاه قالب گیری، بخش اسکن، کارگاه کفاشی، سالن تمرین، مرکز سی ان اسی و اتاق های معاینه است.

تنوع خدمات
این مرکز از نظر تنوع خدمات نیز بی نظیر است. ارائه انواه ارتزهای تختانی و فوقانی، ارائه انواع پروتزهای اندام تحتانی و فوقانی به دو صورت لاینری و هارمونی، ارائه انواع کفش ها و کفی های طبی، ساخت انواع دافو اسپلیت، ساخت انواع بریس دو طرفه و کربنی، تنها بخشی از خدمات این کلینیک است.

ارتز یا بریس ( Orthotic or Brace ) به وسیله ای گفته می شود که خارج از بدن قرار می گیرد و به فرد بیمار، معلول یا آسیب دیده کمک می کند. مثلا به یک فرد معلول که کنترل و قدرت بعضی از عضلاتش را از دست داده کمک می کند تا بتواند قدرت از دست رفته را دوباره به دست بیاورد، استقلال فردی بیشتری داشته باشد و حتی بتواند بایستد. در کلینیک ارتوپدی فنی صحت بخش انواع ارتزهای اندام تحتانی و ارتزهای اندام فوقانی ساخته و به مراجعین عرضه می شود. از جمله ارتزهای اندام تحتانی که کاربرد بسیار زیادی نیز دارد می تواند به دافو اسپلیت ها اشاره کرد.

دافو اسپلیت چیست؟
ارتز متحرک پا و مچ پا یا دافو دارای لولاهای انعطاف پذیر است. این باعث می شود که مچ پا به آرامی خم شود. حتی اگر مقداری پیچش و چرخش در قسمت پایین ساق پا نسبت به پا وجود داشته باشد. در واقع حرکاتی که در هنگام فعالیت های ایستاده و همچنین راه رفتن به طور طبیعی رخ می دهند. در واقع با پوشیدن این ارتز دامنه حرکت دلخواه تنظیم و از افتادگی پا جلوگیری می شود. این امر سبب می شود تا در صورت وجود اسپاسم در عضلات پشت ساق، پا بتواند به طور موثر بالا برود.
دافو چه کاربردهایی دارد؟
ارتز داینامیک پا و مچ پا به طور کلی از مواد ترموپلاستیک نازک ساخته شده اند. این امر آن ها را کاملاً برای پا مناسب کرده است. استفاده از ترموپلاستیک انعطاف پذیر و نازک به این معنی است که دافو می تواند کنترل محیطی عقب و جلو را برای حفظ یک تراز خنثی فراهم کند. در طرح های اصلی این ارتز، اغلب یک کفی “عصبی” گنجانده می شد. که شامل یک بالشتک در بریدگی پرونال، یک برجستگی زیر متاتارس ها، و بلند کننده چهار انگشت پا بود. این نظریه مطرح شد که اعمال این فشارها به پا باعث کاهش میزان اسپاستیسیته در عضلات پشت ساق می شود. با این حال تحقیقات فعلی نشان می دهد که با اعمال این اصلاحات، تغییری در فعالیت عضلات پشت ساق پا رخ نمی دهد. نکته مهم این که دافو فقط باید در مواردی استفاده شود که تغییر شکل در صفحه عرضی پا و مچ پا رخ داده باشد. که در این صورت با استفاده از آفوی داینامیک می تواند با کمترین نیرو به صورت منفعل اصلاح شود.
ارتزهای دافو برای چه افرادی استفاده می شود؟
دافوها برای افراد مختلف با مشکلات حرکتی و عضلانی می تواند مورد استفاده قرار گیرد. از آنجمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:
– کودکان مبتلا به فلج مغزی(CP). با افزایش طول گام ها و جلوگیری از افتادگی پا پایداری کودک را حین راه رفتن افزایش می دهد.
– اسپینا بیفیدا
– دیستروفی عضلانی
– پای پارانتزی
– کودکان ۵ تا ۱۰ سال مبتلا به پای والگوس صاف
– بیماران مبتلا به اوتیسم

شکستگی استخوان می تواند یکی از شایعترین آسیب هایی باشد که سراغ کودکان می آید. معمولا کودکان پرجنب و جوش و کنجکاو هستند و این می تواند باعث آسیب هایی از نوع شکستگی شود. آیا می دانید که هنگام بروز این مشکل و تا قبل از رسیدن متخصصین چه کارهایی باید انجام دهید؟

اولین اقدام
بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید محافظت از ناحیه‌ٔ آسیب‌دیده، بی‌حرکت نگه داشتن آن، اطمینان از اینکه کودکتان جراحت را بدتر نمی‌کند، آرام کردن کودک و درخواست فوری مراقبت‌های پزشکی از اورژانس است. اگر به شکستگی جمجمه، گردن، پشت یا لگن شک دارید، کودک خود را حرکت ندهید و بلافاصله با شمارهٔ ۱۱۵ تماس بگیرید.اگر کودک شما دچار حادثه‌ای شده است که باعث شده استخوانش پوست او را سوراخ کند، حتماً قبل از هر کاری با اورژانس تماس بگیرید. به این نوع شکستگی، شکستگی باز گفته می‌شود که به دلیل خونریزی و خطر عفونت، خطرناک‌ترین نوع شکستگی است. به هیچ دلیلی آن را لمس نکنید و به آن دست نزنید. برای کاهش خطر عفونت، زخم باز را با یک پوشک پارچه‌ای تمیز یا گاز استریل بپوشانید و با اورژانس تماس بگیرید یا فوراً به نزدیک‌ترین مرکز اورژانس بروید.

کاهش درد و ورم
اگر کمپرس یخ ندارید، چند قالب یخ را داخل حوله یا کیسهٔ پلاستیکی بپیچید و آنها را با کوبیدن آنها روی کانتر آشپزخانه خرد کنید، یا یک بسته سبزی منجمد از فریزر بردارید و آن را در یک حوله بپیچید. کمپرس یخ را حداقل ۲۰ دقیقه روی ناحیه‌ٔ آسیب‌دیده نگه دارید تا کمک پزشکی برسد. همچنین بعد از یخ گذاشتن روی آسیب‌دیدگی، یک باند کشی یا پارچه‌ای را در اطراف اندام آسیب‌دیده بپیچید. باند باید سفت باشد اما نه تنگ؛ باید بتوانید انگشتی را بین بانداژ و پوست جا بدهید.
علاوه بر این، اگر می‌توانید کودک خود را دراز کنید و بی‌حرکت نگه دارید، یک بالش را زیر اندام آسیب‌دیده قرار دهید، طوری که تقریباً ۱۵ سانتی‌متر بالاتر از سطح قلب او باشد.
نکته آخر اینکه، کیه دادن و پشتیبانی به بی‌حرکت نگه داشتن اندام حرکتی کمک می‌کند و درد را کاهش می‌دهد. یک آتل را به اندام آسیب‌دیده ببندید. اگر به شکستن دست، دنده‌ها یا ترقوه مشکوکید، با استفاده از پارچه یا یک تکه پارچه یا پوشک، دست را در حالت خم‌شده و کنار بدن کودک نگه دارید.

بی حرکت نگه داشتن و آتل بندی
از هر چیزی که در اختیار دارید استفاده کنید تا یک آتل ساده بسازید. به عنوان مثال، می‌توانید از خط‌کش، رول دستمال توالت، یک بالش سفت کوچک، کتابی لوله‌شده یا هر شی‌ء راست و محکمی استفاده کنید.
مطمئن شوید که آتل کمی درازتر از استخوان و مفصلی است که می‌خواهید آتل‌بندی کنید. وسیله‌ای که به عنوان آتل محافظ انتخاب کرده‌اید را با پوشک یا پارچه‌ای نرم بپوشانید تا از پوست محافظت شود. سپس از دستمال، کمربند، نوار پارچه‌ای، بند کفش، شال سر یا یک روسری برای بستن آن روی مفاصل بالا و پایین آن و بدون حرکت دادن اندام مصدوم استفاده کنید. مثلاً اگر ساق پای کودک شکسته باشد، می‌توانید آتل را در زانو و مچ پا ببندید. برای ترقوه‌ٔ شکسته، دست سمت آسیب‌دیده را در یک پارچه قرار دهید و آن را به دور شانه‌ٔ طرف مقابل بدن ببندید.

زخم پای دیابتی یکی از زخم هایی است که برخلاف زخم های معمولی به طور طبیعی درمان نمی شود و زمان بیشتری برای درمان نیاز دارد. در صورت عدم توجه به این زخم ها نیز ممکن است به آسیب های جبران ناپذیری دچار شویم. افرادی که سابقه این نوع از بیماری را دارند باید به نکات زیر توجه کنند.
– شتتشوی روزانه پا و نظافت روزانه می تواند به مبتلا نشدن زخم دیابتی کمک کند. پا از جمله قسمت های بدن است که در معرض باکتری ها و آسیب ها قرار دارد و نظافت دقیق در این زمینه کارساز خواهد بود.
– برهنه راه نروید. برهنه راه رفتن ممکن است باعث آسیب یکباره به پا شود و زخم شدن پا را سرعت ببخشد. شما می توانید از کفش های راحتی طبی و دمپایی های طبی استفاده کنید.
– پوشیدن کفش طبی مناسب نیز بسیار مهم است. این نوع کفش باید اندازه پای شما بوده و به طوری طراحی شود که آسیب ها را به حداقل برساند. کفش مناسب برای بیماران دیابتی، کفش چرمی بند دار، دارای قاب محافظ برای انگشتان پا و حداکثر پاشنه 3سانتی متر و همینطور این کفش باید فضای کافی برای حرکت انگشتان پا داشته باشد و تنگ نباشد. افراد دیابتی برای تهیه این کفش باید به کلینیک های ارتوپدی فنی مراجعه کنند تا اسکن 3بعدی گرفته شده و کفش مخصوص برای آن فرد ساخته شود.

پلاژیوسفالی یا کجی سر نوزاد یک مشکل شایع جمجمه و سر در کودکان است. پلاژیوسفالی تغییر شکل دهنده که به عنوان پلاژیوسفالی موضعی نیز شناخته می شود، به معنای شکل نادرست، صاف یا نامتقارن (ناهموار) سر می باشد. این اختلال معمولاً بر رشد مغز کودک تأثیر نمی گذارد، اما در صورت عدم درمان ممکن است با رشد سر، شکل ظاهری آن تغییر کند. استخوان های سر نوزاد تازه متولد شده، ظریف و انعطاف پذیر بوده و به راحتی تغییر شکل خواهد داد. دلیل اکثر صاف شدن سر در یک ناحیه، خوابیدن طولانی مدت کودک در یک حالت یکسان است. پلاژیوسفالی دو نوع اصلی دارد، پلاژیوسفالی موضعی یا سندرم سر صاف که بسیار شایع است و در حدود پنجاد درصد کودکان رخ می دهد. نوع دوم، پلاژیوسفالی مادرزادی یا همان کرانیوزینوستوز است که به یک نقص نادر در هنگام تولد گفته می شود.

علام و مشخصات کجی سر در نوزادان
ممکن است برخی از علائم در نوزاد شما نیز باشد اما این علائم اولیه جای نگرانی ندارد و ممکن است در طول چند ماه خود به خود رفع شوند. معمولا پزشکان خیلی راحت می توانند این علائم را تشخیص دهند اما از مهم ترین آن ها میت وان به ناحیه صاف در پشت، پهلو یا جلوی سر، کمبود مو در یک نقطه، شکل ظاهری سر نافرم یا مایل و گوش های ناهموار اشاره کرد.
اما علائمی نیز وجود دارند که دیده شدن آن ها باید شما را نگران کرده و هر چه سریعتر به پزشک مراجعه کنید. از جمله این علائم می توان به برجستگی یا لبه های سخت در امتداد جمجمه، ویژگی های صورت ناهموار یا سایر نقایص صورت، عدم رشد اندازه سر نوزاد و تشنج اشاره کرد.

ساخت بریس برای درمان کجی سر نوزادان
در صورت لزوم به درمان، با مراجعه به یک کلینیک تخصصی مانند کلنیک ارتوپدی فنی صحت بخش، کودک ممکن است لازم باشد توسط تیمی شامل متخصص اطفال، جراح پلاستیک، فیزیوتراپیست و متخصص ارتوپدی معالجه شود. رایج ترین روش درمانی، توسط فیزیوتراپیست که حرکت فعال را تشویق می کند انجام می شود و به والدین می آموزد که چگونه تمریناتی، برای بهبود شکل سر کودک انجام نمایند. تعداد بسیار کمی از نوزادان مبتلا به پلاژیوسفالی دارای تغییر شکل شدید و مداوم هستند که ممکن است لازم باشد تحت درمان با کلاهو بریس قرار گیرند.

شواهد بسیار کمی وجود دارد ولی همین شواهد نشان دهنده این هستند که قدمت ارتوپدی به انسان‌های اولیه بر می‌گردد و آسیب شناسی ارتوپدی امروزی، مانند شکستگی و قطع عضو، در دوران بدوی وجود داشته است. آثاری از استفاده از آتل برای درمان شکستگی هم در باقی مانده‌های آن عصر دیده شده است. عنوان مثال سرخپوستان Shoshone که در حدود 700-2000 سال قبل از میلاد مسیح زندگی می‌کردند؛ از آتل‌هایی که با پوست خام خیس خورده درست می‌شد، استفاده می‌کردند. برخی از قبایل استرالیای جنوبی از خشت خشک شده مانند گچ استفاده می‌کردند.
اجسام مومیایی شده، نقاشی‌های دیواری و هیروگلیف‌ها هم برخی از تجهیزات ارتوپدی را که مردم مصر باستان استفاده می‌کردند، به تصویر می‌کشند. مصریان باستان شیوه‌های نوین‌تری برای آتل بستن داشتند. آثاری از شیوه‌های آتل بستن آنها در سال 1903 کشف شد. آنها نمونه‌هایی بودند که نحوه آتل‌بندی استخوان ران و بازو مربوط به 300 سال قبل از میلاد مسیح را نشان می‌دادند. نمونه‌های دیگری از آتل‌های ساخته شده از بامبو و نی پر از پارچه در مومیایی‌ها نیز یافت شده است. یا آثاری که نشان می‌داد مصریان از عصا برای سهولت حرکت استفاده می‌کردند.
پاپیروس جراحی «ادوین اسمیت» یک متن پزشکی مصر باستان است. این پاپیروس که در مقبره‌ای پیدا شده است و حدود پنج متر طول دارد و تصور می‌شود که حداقل به 1600 سال قبل از میلاد باز می‌گردد. این پاپیروس 48 مورد آسیب، شکستگی، زخم، دررفتگی و تومور را توصیف می‌کند. از جمله روش‌های درمانی اشاره شده در این پاپیروس می‌توان به بستن زخم‌ها با بخیه، بانداژ، آتل، ضماد، جلوگیری و بهبود عفونت با عسل و توقف خونریزی با گوشت خام اشاره کرد. یونانیان هم دانش زیادی در زمینه شکستگی‌ها و در رفتگی‌ها داشتند کتاب‌های زیادی در این زمینه نوشتند. دانش آنها در زمینه ارتوپدی وسعت زیادی داشت.
مدرسه ایتالیایی سالرنو در قرن دوازدهم باندهایی را که با مخلوط آرد و تخم مرغ سفت شده‌اند به عنوان گچ برای ثابت نگه داشتن استخوان‌ها استفاده می‌کردند. اروپاییان قرون وسطی، که از گچ ساخته شده از سفیده تخم مرغ، آرد و چربی حیوانات استفاده می‌کردند.
در طول جنگ‌های قرون وسطی، جراحان صحرایی از لباس‌های آغشته به خون اسب برای ایجاد آتل‌های اولیه در اندام‌های زخمی استفاده می‌کردند. وقتی لباس خشک و سفت می‌شد از اندام شکسته یا آسیب دیده پشتیبانی می‌کرد.