مقالات

پای مصنوعی یکی از دستاوردهای مهم پزشکی و مهندسی پزشکی است که به افرادی که دچار ازدست‌دادن این اندام شده‌اند، امکان بازگشت به زندگی فعال و مستقل را می‌دهد. این ابزارهای پیشرفته که با تکنولوژی‌های نوین ساخته می‌شوند، توانایی‌ها و قابلیت‌های زیادی را برای کاربران خود فراهم می‌کنند و به آنها کمک می‌کنند تا فعالیت‌های روزمره خود را با راحتی بیشتری انجام دهند. بااین‌حال، استفاده از پای مصنوعی نیازمند شناخت صحیح و آموزش‌های لازم در خصوص نگهداری از پای مصنوعی و مراقبت از آن است. در این مقاله، به بررسی نکات و روش‌های بهینه نگهداری از پای مصنوعی پرداخته و به کاربران کمک می‌کنیم تا با رعایت این دستورالعمل‌ها، از عملکرد بهینه و طول عمر بیشتر پای مصنوعی خود بهره‌مند شوند.

استفاده صحیح از پای مصنوعی

استفاده صحیح از پای مصنوعی برای بهره‌برداری کامل از این وسیله و بهبود کیفیت زندگی و فعالیت‌های روزمره بسیار مهم است. در ادامه نکات کلیدی برای استفاده صحیح از پای مصنوعی ذکر شده است.

1. آموزش و تمرین: پس از دریافت پای مصنوعی، کاربر باید تحت نظارت یک فیزیوتراپیست متخصص قرار گیرد تا نحوه استفاده صحیح از پروتز را بیاموزد و تمرینات مناسب را انجام دهد.
2. پذیرش روانی: پذیرش روانی و انطباق با استفاده از پای مصنوعی ممکن است زمان‌بر باشد. مهم است که با پشتیبانی خانواده و مشاوران روان‌شناس این مرحله را پشت سر بگذارید.
3. تطبیق دقیق: تنظیم دقیق و مناسب پای مصنوعی اهمیت بالایی دارد. اطمینان حاصل کنید که پای مصنوعی به‌درستی متناسب با اندازه و شکل بدن است. هر گونه نارضایتی یا ناراحتی باید فوراً با پزشک یا تکنسین پروتز مطرح شود.
4. پیگیری دوره‌ای: به طور منظم به متخصص پروتز مراجعه کنید تا وضعیت پای مصنوعی را ارزیابی کند و در صورت نیاز تنظیمات جدیدی را انجام دهد.
5. پوشیدن جوراب‌های مخصوص: همواره از جوراب‌های مخصوص پروتز استفاده کنید؛ زیرا استفاده از این جوراب‌ها به کاهش اصطکاک و جلوگیری از ایجاد تاول و ناراحتی‌های پوستی کمک می‌کند.
6. فعالیت‌های تدریجی: استفاده از پای مصنوعی را به‌تدریج افزایش دهید. ابتدا با فعالیت‌های سبک شروع کنید و سپس به‌مرورزمان فعالیت‌های بیشتر و سنگین‌تری انجام دهید تا بدن با آن تطبیق پیدا کند.

نگهداری از پای مصنوعی و مراقبت روزانه

مراقبت روزانه و نگهداری از پای مصنوعی برای حفظ عملکرد بهینه و جلوگیری از مشکلات احتمالی بسیار مهم است. در ادامه نکات کلیدی برای نگهداری و مراقبت روزانه از پای مصنوعی آورده شده است.

1. شستشو با آب‌صابون ملایم: پای مصنوعی و سوکت داخلی آن را روزانه با آب‌صابون ملایم تمیز کنید. این کار به حذف عرق، روغن‌های پوست و باکتری‌ها کمک می‌کند.
2. خشک‌کردن کامل: پس از شستشو، حتماً پای مصنوعی و سوکت داخلی را به طور کامل خشک کنید تا از رشد باکتری‌ها و ایجاد بوی نامطبوع جلوگیری شود. از هوای آزاد یا حوله‌های تمیز برای این کار استفاده کنید.
3. بررسی اتصالات و بندها: هر روز وضعیت پای پروتز، اتصالات و بندهای آن را بررسی کنید. اطمینان حاصل کنید که اتصالات محکم و بندها به‌درستی تنظیم شده‌اند.
4. تمیز نگه‌داشتن ناحیه تماسی: مطمئن شوید که ناحیه‌ای از پوست که با پای مصنوعی تماس دارد تمیز و خشک باشد. این کار به جلوگیری از تحریکات پوستی و عفونت کمک می‌کند.
5. استفاده از مواد مرطوب‌کننده: از کرم‌های مرطوب‌کننده مناسب برای جلوگیری از خشک‌شدن و ترک‌خوردن پوست استفاده کنید، اما مطمئن شوید که کرم‌ها به‌خوبی جذب شوند و لایه‌ای چسبناک روی پوست نگذارند.
6. تغییر و شستشوی جوراب‌ها: جوراب‌ها را روزانه تغییر دهید و بشویید تا از تجمع عرق و باکتری‌ها جلوگیری شود.

بازدید و تعمیرات دوره‌ای

بازدید و تعمیرات دوره‌ای از اهمیت بسیاری در حفظ و افزایش عمر مفید،  نگهداری از پای مصنوعی و همچنین بهبود کیفیت زندگی کاربران دارد. در ادامه به نکات کلیدی برای بازدید و تعمیرات دوره‌ای از پای مصنوعی اشاره شده است.

1. تنظیم دوره‌ای: حداقل هر ۳ تا ۶ ماه یک‌بار به پزشک متخصص یا تکنسین پروتز مراجعه کنید تا وضعیت پای مصنوعی و هماهنگی آن با بدن بررسی شود.
2. ارزیابی کامل: در هر بازدید، پای مصنوعی باید به طور کامل بررسی شود تا هر گونه علائم سایش، فشار نامتوازن یا مشكلات ساختاری شناسایی و رفع شود.
3. مشاوره تغییری: با تغییر وزن، فعالیت‌های روزانه یا وضعیت سلامت، تنظیمات پای مصنوعی ممکن است نیاز به تغییر داشته باشد. انجام مشاوره‌های دوره‌ای با فیزیوتراپیست می‌تواند کمک‌کننده باشد.
4. تعمیرات جزئی فوری: در صورت مشاهده هر گونه خرابی یا مشکل جزئی مانند شلی اتصالات، سایش یا خرابی لایه‌های محافظ، فوراً اقدام به تعمیر کنید.
5. تعویض قطعات مستهلک: قطعاتی که دچار سایش و استهلاک شده‌اند؛ مانند بالشتک‌ها، بندها و اتصالات باید به‌موقع تعویض شوند تا از بروز مشکلات بزرگ‌تر جلوگیری شود.
6. محکم‌سازی اتصالات: به طور منظم اتصالات و بندهای پای مصنوعی را بررسی و در صورت نیاز محکم‌سازی کنید.
7. رعایت دستورالعمل‌های سازنده: همواره طبق دستورالعمل‌های سازنده پای مصنوعی عمل کنید که این دستورالعمل‌ها شامل شستشو، خشک‌کردن، و نحوه نگهداری است.
8. به‌روزرسانی تجهیزاتی: با پیشرفت فناوری‌های جدید در زمینه پروتزها، ممکن است نیاز به به‌روزرسانی یا ارتقای پای مصنوعی وجود داشته باشد.

جمع‌بندی

همان‌طور که در مطالب قبل گفته شد، استفاده و نگهداری از پای مصنوعی برای بهبود کیفیت زندگی کاربران و افزایش عمر مفید این وسیله از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. رعایت نکات کلیدی که در این مطلب ذکر شد می‌تواند به کاربران کمک کند تا بهترین بهره‌وری را از پای مصنوعی خود داشته باشند. ارتباط منظم با پزشکان و تکنسین‌های متخصص، استفاده و نگهداری روزانه صحیح، و پیروی از دستورالعمل‌های تعیین شده همه‌وهمه نقش حیاتی در عملکرد بهینه و نگهداری از پای مصنوعی دارند. در نهایت، رعایت این نکات موجب می‌شود کاربران احساس راحتی بیشتری داشته و بتوانند بهتر و مستقل‌تر در فعالیت‌های روزانه خود شرکت کنند؛ بنابراین مراقبت، تنظیمات منظم و توجه به مواردی که به ‌سلامت و کارایی پای مصنوعی کمک می‌کنند، همه ضروری هستند تا کاربران بتوانند از این ابزار مهم به بهترین شکل ممکن بهره‌مند شوند.

پای پرانتزی یا ژنو واروم، نوعی نقص در تقارن زانوهاست که منجر به خمیدگی زانوها به سمت خارج و ایجاد فاصله غیرطبیعی بین ساق پاها می‌شود. این شرایط که معمولاً از دوران کودکی آغاز می‌شود، می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی چون ژنتیک، نارسایی‌های تغذیه‌ای، یا مشکلات قالبی و استخوانی باشد. پای پرانتزی علاوه بر تأثیر ظاهری، می‌تواند با مشکلات عملکردی و درد مرتبط باشد و در صورت عدم درمان مناسب، به عوارض جدی‌تری مانند آرتروز زودرس منجر شود. در این مقاله، به بررسی روش‌های متنوع درمان پای پرانتزی می‌پردازیم. روش‌هایی که از ورزش و فیزیوتراپی تا استفاده از بریس‌ها و حتی جراحی‌های تصحیحی را شامل می‌شوند. معرفی این روش‌ها می‌تواند به افرادی که از این وضعیت رنج می‌برند کمک کند تا با شناخت بهتر از گزینه‌های درمانی موجود، گام‌های مؤثری در جهت بهبود وضعیت خود بردارند.

علت پرانتزی شدن پاها

ممکن است پاها در سنین مختلف دچار مشکل ژنو واروم یا پرانتزی شوند که باتوجه‌به سن افراد و شرایط آنها می‌تواند علت یا دلایل مختلفی داشته باشد. در ادامه دلایل و علت‌های بروز این مشکل را در دوره‌های سنی مختلف مورد بررسی قرار می‌دهیم.

دوران نوزادی و کودکی

1.  ژنتیک: بعضی کودکان به طور طبیعی با پای پرانتزی به دنیا می‌آیند و این وضعیت معمولاً با رشد کودک بهبود می‌یابد.
2.  تغییرات رشدی طبیعی: در نوزادان و کودکان خردسال، پای پرانتزی به دلیل نحوه قرارگیری در رحم مادر رایج است و معمولاً تا سن ۲ تا ۳ سالگی بهبود می‌یابد.
3. نرمی استخوان (راشیتیسم): کمبود ویتامین D و کلسیم می‌تواند باعث نرمی استخوان‌ها و در نتیجه پرانتزی شدن پاها در کودکان شود.

دوران نوجوانی و جوانی

1. شرایط پزشکی مختلف: مشکلات و بیماری‌های استخوانی و مفاصل مانند بیماری بلانت (Blount’s disease) می‌تواند باعث افزایش خمیدگی پاها در این سنین شود.
2. رشد سریع: در بعضی نوجوانان به دلیل رشد سریع و ناهمگون استخوان‌ها، ممکن است پای پرانتزی ایجاد شود

دوران بزرگسالی

1.  آرتروز زانو: از بین رفتن غضروف زانو می‌تواند منجر به تغییر شکل زانو و ایجاد پای پرانتزی شود.
2. صدمات و آسیب‌ها: شکستگی‌ها، ضربه‌ها و آسیب‌های ورزشی می‌توانند به بدشکلی زانو و پرانتزی شدن پاها منجر شوند.
3. عوامل مکانیکی و پوسچرال: وضعیت‌های نامناسب طولانی مدت و تحمل بار زیاد روی زانوها می‌تواند منجر به تغییر شکل زانو و پرانتزی شدن پاها شود.

دوران سالمندی

1.  تحلیل استخوان‌ها: در دوران سالمندی، تحلیل رفتن استخوان‌ها و کاهش تراکم استخوانی می‌تواند منجر به ایجاد پای پرانتزی شود.
2. آرتریت و سایر بیماری‌های مفصلی: این بیماری‌ها با تأثیر بر مفاصل زانو می‌توانند به تغییر شکل زانوها و بروز پای پرانتزی منجر شوند.

شرایطی که افراد بدون جراحی درمان می‌شوند

در بسیاری از موارد، برای درمان پای پرانتزی (ژنو واروم) نیازی به جراحی نیست و می‌تواند با رشد طبیعی یا درمان‌های غیرجراحی بهبود یابد. در ادامه به برخی از مواقعی که نیازی به عمل جراحی نیست اشاره شده است.

دوران نوزادی و کودکی (تا سن ۲ تا ۳ سالگی)

• در نوزادان و کودکان خردسال، پای پرانتزی معمولاً به دلیل نحوه قرارگیری در رحم مادر رخ می‌دهد و این وضعیت به طور طبیعی تا سن ۲ تا ۳ سالگی بهبود می‌یابد.
• اگر هیچ نشانه‌ای از بیماری‌های زمینه‌ای مانند بیماری بلانت یا نرمی‌استخوان وجود نداشته باشد.

دوران کودکی (تا سن ۶ سالگی)

• اگر پای پرانتزی به‌تدریج با رشد کودک بهبود می‌یابد و هیچ نشانه‌ای از وخیم‌تر شدن وضعیت وجود ندارد.
• در برخی از موارد، استفاده از بریس‌ها و انجام تمرینات فیزیوتراپی می‌تواند به بهبود وضعیت پای پرانتزی کمک کند.
• اگر پزشک توصیه می‌کند که پای پرانتزی به‌مرورزمان و بدون دخالت جراحی بهبود خواهد یافت.

دوران نوجوانی و جوانی

• اگر خمیدگی پاها نسبتاً خفیف است و عملکرد طبیعی را مختل نمی‌کند.
• اگر متخصص ارتوپدی به طور منظم وضعیت پاها را ارزیابی می‌کند و هیچ نشانه‌ای از بدتر شدن وضعیت مشاهده نمی‌شود.
• اگر ناهنجاری‌های کلی استخوانی و مفاصل با درمان‌های غیرجراحی بهبود می‌یابند.

دوران بزرگسالی و سالمندی

• اگر پای پرانتزی خفیف است و تأثیر زیادی بر زندگی روزمره و کیفیت زندگی ندارد.

شرایطی که نیاز به عمل جراحی دارد

تصمیم برای انجام جراحی به‌منظور درمان پای پرانتزی (ژنو واروم) به عوامل متعددی بستگی دارد. در ادامه به برخی از مواردی که ممکن است نیاز به جراحی را نشان دهند، اشاره شده است.

دوران کودکی

• اگر پای پرانتزی که به دلیل تغییرات رشدی طبیعی ایجاد شده است، تا سن ۲ تا ۳ سالگی بهبود نیافت یا تشدید شد.
• درصورتی‌که بیماری بلانت تأیید شود و خمیدگی پاها شدید باشد، جراحی ممکن است ضروری باشد.
• اگر نرمی‌استخوان (راشیتیسم) به‌گونه‌ای شدید باشد که درمان‌های غیرجراحی مؤثر نباشند، ممکن است نیاز به جراحی باشد.

دوران نوجوانی و جوانی

• در مواردی که رشد استخوان‌ها نامتعادل است و خمیدگی پاها تشدید شده است.
• درصورتی‌که دلایل ژنتیک یا بیماری‌هایی مانند آکندروپلازی منجر به افزایش شدید خمیدگی پاها شده است.

دوران بزرگسالی

• اگر آرتروز زانو به حدی شدید باشد که باعث تغییر شکل زانو و درد زیاد شده باشد.
• در مواردی که شکستگی‌ها یا آسیب‌های ورزشی به تغییر شکل زانو و پرانتزی شدن پاها منجر شده است.
• درصورتی‌که پای پرانتزی بر فعالیت‌های روزانه تأثیر زیادی داشته باشد یا باعث درد شدید شود برای درمان پای پرانتزی نیاز به جراحی است.

دوران سالمندی

• اگر پای پرانتزی به‌گونه‌ای شدید باشد که زندگی و فعالیت روزمره فرد سالخورده را به طور قابل‌توجهی مشکل کند و درد داشته باشد.

جمع‌بندی

باتوجه‌به مطالبی که گفته شد، پای پرانتزی یا ژنو واروم، وضعیتی است که بسته به‌شدت و علت آن، نیاز به مراقبت‌های مختلفی دارد. در بیشتر موارد، به‌ویژه در دوران نوزادی و کودکی، وضعیت پای پرانتزی با گذر زمان بهبود می‌یابد و نیازی به جراحی نیست. درمان‌های غیرجراحی نیز مانند فیزیوتراپی، استفاده از بریس‌ها، و مداخلات تغذیه‌ای می‌توانند مؤثر باشند. همچنین تصمیم‌گیری درباره روش درمانی مناسب نیز باید با مشاوره پزشک متخصص و بررسی‌های دقیق انجام شود. آگاهی و شناخت افراد مبتلا به‌پای پرانتزی از گزینه‌های درمانی موجود و پیگیری منظم وضعیت، می‌تواند به بهبود و جلوگیری از عوارض جدی‌تر کمک کند. در نهایت امیدواریم مطالبی را که برای درمان پای پرانتزی ارائه دادیم، برای شما مفید و کاربردی باشد.

این روزها بریس های مختلفی برای نقاط مختلف بدن ساخته می شود اما هنوز هم پرکاربردترین بریس را می توان بریس های مچ پا و مچ دست عنوان کرد. اما این دو بریس چه ویژگی ها و مشخصاتی دارند و در مورد این وسایل توانبخشی چقدر اطلاعات داریم؟

بریس مچ پا
بریس‌های ارتوپدی مچ پا برای جلوگیری از رگ به رگ شدن و کشیدگی بیش از حد ناشی از چرخش به بیرون یا داخل هستند و همچنان به پای شما اجازه می‌دهند تا برای کارهای عادی مانند پیاده‌روی یا حتی دویدن حرکت کند. این فشرده‌سازی در بعضی موارد می‌تواند به بیمار این امکان را بدهد تا تورم و التهاب کمتری را تجربه کند. یک بریس‌ مچ پای خوب قابل شست‌وشوست و می‌توانید از آن در زندگی روزمره‌ برای تسهیل حرکت استفاده کنید، حتی هنگامی که در حال بهبود از آسیب دیدگی قابل توجهی در مچ پا هستید و در غیر این صورت، به محافظتی تهاجمی‌تر و محدودکننده‌تر احتیاج خواهید داشت.

بریس مچ دست
مچ‌بندهای دست یک راه آسان برای مچ‌های خسته‌ای هستند که باعث بروز درد و ناراحتی شده است. مچ‌بند دست به شما کمک می‌کند که مچ دست خود را سفت نگه دارید و بتوانید بدون هیچ محدودیتی آن را حرکت دهید.
بریس مچ دست همچنین باعث کاهش فشار روی عصب مدیان می‌شود. علاوه بر این، مچ‌بندها درد را کاهش می‌دهند و انجام حرکات را دشوار می‌کنند. یک مچ بند خوب، مچ دست شما را آرام می‌کند، مدت‌زمان طولانی کارایی دارد و به آسانی پوشیده و درآورده می‌شود و همچنین به راحتی قابل شست‌وشوست. همچنین باید مچ دست در موقعیت طبیعی قرار دهد و همچنین حرکات سادهٔ مچ دست قابل انجام باشد اما حرکات پیچیده دست را محدود کند.

کارایی بریس ها در توانبخشی
بریس‌های ارتوپدی معمولاً برای بی‌حرکت کردن مفاصل استفاده می‌شوند و اجازه می‌دهند آنها در موقعیتی مؤثر بهبود پیدا کنند. به این ترتیب، ماهیچه‌ها، تاندون‌ها و رباط‌ها مقدار مناسبی از جریان خون را دریافت می‌کنند و از حرکاتی که ممکن است صدمات موجود در آنها را تشدید یا بدتر کند، جلوگیری می‌شود.

کفی طبی در بسیاری از ناهنجاری ها و شکایات ارتوپدی مراجعین، یکی از موارد ضروری است که باید ارائه شود. کفی های طبی همانند کفش های طبی باید بر اساس نیاز مشتری و به صورت کاملا دقیق طراحی و ساخته شوند. این در حالیست که در ساخت بسیاری از کفی های طبی تجاری و موجود در بازار این موارد رعایت نمی شود. برعکس کفی های طبی موجود در بازار، کفی های طبی ساخته شده در کلینیک ارتوپدی فنی صحت بخش بر اساس آخرین اصول و استانداردهای بین المللی و به صورت اختصاصی برای هر فرد و بسته به نیاز افراد تولید می شود. در ادامه با مراحل تولید یک کفی طبی در کلینیک ارتوپدی فنی صحت بخش آشنا می شوید.
انجام اسکن سه بعدی
انجام اسکن سه بعدی از پاهای فرد مراجع، جزو اولین و ضروری ترین کارهایی است که در کلینیک ارتوپدی فنی صحت بخش انجام می شود. در این اسکن ابعاد دقیق پای هر فرد به صورت کاملا سه بعدی محاسبه و آماده می شود.

انجام اسکن فشار
اسکن فشار نیز از جمله آزمایشات ابتدایی در هنگام مراجعه به کلینیک ارتوپدی فنی صحت بخش است و از آنالیز داده ها به مواردی چون قسمت هایی از پا که فشار بیشتری را تحمل می کنند می توان دست یافت.

طراحی بر اساس آنالیز اطلاعات اسکن فشار و سه بعدی
آنالیز اطلاعات به دست آمده از دو اسکن فشار و سه بعدی در یک نرم افزار مخصوص و در نهایت به طراحی شمای کلی کفی طبی می انجامد. این طراحی گام اول اساسی از ساخت کفی طبی است.

استفاده از دستگاه های سی ان سی برای ساخت دقیق کفی طبی
مورد طراحی شده در نهایت با دستگاه سی ان سی به صورت کاملا دقیق ساخته شده و در اختیار مراجعین قرار می گیرد. این نوع از کفی طبی کاملا دقیق و بر اساس نیاز واقعی مشتری خواهد بود.

تولید کننده کفی طبی در شمالغرب کشور
کلینیک ارتوپدی فنی صحت بخش از جمله معدود کلینیک های ارتوپدی است که تمام مراحل گفته شده را برای تولید کفی طبی رعایت می کند. کفی های طبی تولید شده در این کلینیک بر اساس نیاز واقعی مشتری عرضه می شود.

بیماران حرکتی و افراد دارای معلولیت معمولا نیازمند وسایل کمک حرکتی و پروتزها برای انجام فعالیت های روزمره خود هستند. بر همین اساس از دیرباز ساخت انواع پروتزها به اصلی ترین بخش توانبخشی وارتوپدی تبدیل شده است. در کنار این موضوع، استفاده از وسایلی چون صندلی های چرخدار نیز به وفور مشاهده می شود.
اما این روزها با رشد تکنولوژی ها شاید ورود بخش های مختلفی از جمله صنعت رباتیک به حوزه توانبخشی هستیم. شاید بتوان ربات ها را آینده توانبخشی و ارتوپدی فنی دانست و از آن به عنوان صنعت مکمل ارتوپدی فنی نام برد.

ربات‌های پوشیدنی
اگزوسها یا اسکلت های بیرونی که ربات های پوشیدنی گفته می شوند برای بازیابی توان حرکتی بیماران طراحی می شوند و اتلانته در واقع نسل دوم از اگزو واندرکرافت محسوب می شود که به فیزیوتراپ ها این اجازه را می دهد حرکات و برنامه های ورزشی بیمار را تنظیم کنند و از راه دور آن را کنترل کنند.
این دستگاه که موفق به کسب گواهینامه MDR از اروپا شده به بیماران و کارکنان پزشکی که در طول کار دچار خستگی هستند کمک می کند تا برای حرکت، کمتر انرژی مصرف کنند.
در ویدئویی که از این اسکلتون منتشر شده، بیمار می تواند در حالی که تعادلش را از دست داده، تعادلش را حفظ کند. قابلیت دویدن با سرعت نیز به این ربات اضافه شده است.

کلینیک ارتوپدی فنی صحت بخش یکی از قدیمی ترین کلینیک ها و مراکز ارتوپدی فنی در کشور است که با سابقه طولانی در توانبخشی به معلولین حرکتی و افراد دارای ناهنجاری های جسمی، توانسته است با تکیه بر دانش فنی بالا، نوآوری های زیادی را برای اولین بار در ایران به نمایش بگذارد. صحت بخش در زمینه های مختلف از جمله ساخت انواع پروتز و پنجه طبی و زیبایی نیز فعالیت می کند. ساخت این پنجه های مصنوعی پروتز به خصوص برای کودکان از ظرافت و دفت بالایی برخوردار است.

جنس پنجه مصنوعی پروتز پا
پنجه پا در پروتز زیر زانو کودکان با الیاف کربن ساخته می شود. این مواد به دلیل ویژگی هایی نظیر انعطاف پذیری بالا، ذخیره انرژی، استحکام در برابر ضربه و بسیاری از ویژگی های دیگر گزینه مناسبی در ساخت پنجه پا به شمار می رود.

نیاز به دقت بالا در ساخت پنجه و پروتز کودکان
قبل از ساخت پروتز زیر زانو برای کودکان، کارشناس ارتوپد باید با عواملی که در ساخت پروتز تاثیر دارد؛ آشنا شود. این عوامل در ساخت پروتز BK و ترانس تیبیال TT به او بسیار کمک خواهد کرد. برای این منظور معاینه اولین اقدامی است که جهت ساخت این پروتزها باید انجام می شود. در این معاینه پزشک عوامل زیر را بررسی می کند:
طول پا
پروتزهای زیر زانو باید ارتفاع مناسبی داشته باشند که کودک به راحتی روی زمین قرارگیرد و تعادل او بر هم نخورد. طول پا در همه کودکان یکسان نیست. بنابراین پزشک باید اندازه طول پای کودک را در زمان ساخت پروتز سفارشی مد نظر قرار دهد.
سن کودک
کودکان بر اساس سن و سال، جثه ای کوچک یا بزرگ دارند. بنابراین هر کودکی که دچار قطع عضو است؛ اندازه مخصوص به خود را دارد که پزشک ارتوپد باید به آن توجه کند. زیرا در هر سنی کودکان مرحله رشد متفاوتی دارند و این امر در ساخت پروتز تاثیرگذار است.
وزن کودک
نحوه ساخت پروتز تا حدود زیادی به وزن کودک نیز بستگی دارد. هر اندازه وزن افراد بیشتر باشد؛ پروتز باید بار و فشار بیشتری را در زمان حرکت یا ایستادن کودکان تحمل کند. بنابراین وزن کودکان یکی دیگر از عواملی است که در روند ساخت پروتز زیر زانو کودکان اهمیت دارد.
سایز و اندازه پنجه پای کودکان
کودکانی که دچار قطع عضو در زیر زانو هستند؛ باید پنجه مناسب با سایز پای آن ها طراحی شود. بنابراین سایز و اندازه ای که این پروتز ها دارند؛ در سرعت و حرکت کودکان بی تاثیر نخواهد بود.
نوع فعالیت
پزشک با معاینه کودکان در ابتدا باید از نوع فعالیت های او با خبر شود. اطلاع از اینکه کودکان ورزش حرفه ای انجام می دهند یا خیر و میزان فعالیت روزانه آن ها مشخص می کند که پزشک چه نوع پروتزی را برای آنان پیشنهاد دهد.

وقتی ارتوپدی به عنوان شاخه تخصصی شروع به کار کرد، بیشتر روی مراقبت از کودکان معلول با ناهنجاری ستون فقرات و اندام‌های دیگر متمرکز شد. موسسه ارتوپدی در اورب سوئیس در سال 1780 تاسیس شد که ناهنجاری‌های اسکلتی کودکان معلول را درمان می‌کرد.
برای مدت‌های طولانی ارتوپدی تنها یک تخصص فیزیکی بود. پزشکان برای تغییر شکل استخوان‌ها و ترمیم مفاصل از روش‌هایی فیزیکی برای صاف کردن استخوان و جا انداختن آنها استفاده می‌کردند و سپس استخوان را تا زمان درمان با گچ و بریس ثابت نگه می‌داشتند. شکستگی لگن، از جمله آسیب‌هایی بود که معمولا قابل درمان نبود و پزشکان از درمان آن چشم پوشی می‌کردند. تنها از بیمار خواسته می‌شد تا با استراحت، فرصت ترمیم استخوان لگن را بدهد. اما به دلیل درست تنظیم نشدن جای استخوان لگن، معمولا برای بیمار مشکلاتی در راه رفتن، خم شدن و گاهی معلولیت ایجاد می‌شد.
در قرن نوزدهم با شیوع فلج اطفال هزاران کودک به این بیماری مبتلا شدند که بسیاری از آنها نیاز به مراقبت‌های خاص پزشکی داشتند.
در دهه 1930 میخ‌های مخصوصی اختراع شد تا قطعات استخوان شکسته و آسیب دیده را در کنار هم نگه دارد تا آنها بهتر و منظم‌تر ترمیم شود. چند سال بعد دستگاه‌های فلزی برای جایگزینی سر استخوان ران اختراع شد که بخشی از مفصل ران را تشکیل می‌دهند و این بخش اغلب پس از شکستگی بهبود نمی‌یافت. بعدها مفصل ران به طور کامل ساخته شد که جایگزینی مفصل از بین رفته بیماران می‌شد.
این پیشرفت‌ها تا سال‌ها ادامه پیدا کرد تا امروزه جدیدترین متدها برای ارتوپدی استفاده شود. در حال حاضر، متخصص ارتوپدی همچنان از روش‌های فیزیکی برای ترازبندی شکستگی‌ها و ترمیم مفاصل و از آتل و گچ برای ثابت نگه داشتن استخوان آسیب دیده استفاده می‌کنند. ولی روش‌هایی کمکی مثل استفاده از اشعه ایکس برای تشخیص دقیق محل آسیب دیده و بررسی مراحل بهبود استخوان نیز کاربرد دارند.
در حقیقت قرن بیستم را می‌توان به عنوان یک نقطه عطف بزرگ برای ارتوپدی دانست. نیاز به توانبخشی سربازان آسیب دیده در جنگ، کشف اشعه ایکس و در دهه‌های بعدی تولید پنی سیلین و سایر آنتی بیوتیک‌ها و همچنین فن آوری‌های جایگزینی مفصل و ابزارهای تشخیصی همه به طور ویژه به توسعه ارتوپدی کمک کرد.

این روزها پرینترهای سه بعدی به یکی از انقلاب های حوزه ارتوپدی فنی تبدیل شده اند. اگر قبلا ارتزهای عمومی تولید شده و برای اشخاص متخلف با خصوصیات متفاوت ارائه می شد، امروزه می توان با استفاده از این تکنولوژی و به سادگی بر اساس وزن، قد، مشخصات فردی و نیازهای اختصاصی هر فردی بریس و ارتز جداگانه ساخته و به توانخواه ارائه کرد. ارتوپدی فنی صحت بخش از جمله مراکزی است که سالهاست از تکنولوژی پرینت سه بعدی استفاده می کند و یکی از کلینیک های ارتوپدی فنی پیشرو در استفاده از تکنولوژی پرینت سه بعدی در کشور محسوب می شود.

درمان بهتر با ارتزهای پرینت شده
ارتزها بیشتر برای اصلاح مشکلات قسمت های مختلف بدن مانند پا، دست و ستون فقرات استفاده می شوند. اما این قسمت ها از فردی به فرد دیگر متفاوت است. پس طبیعی است که یک ارتز ثابت نتواند به نیازهای شما پاسخ دهد. از نظر علمی نیز ثابت شده است که ارتزهای اختصاصی شده بر اساس تکنولوژی پرینت سه بعدی تاثیر بسیار بیشتری روی بهبود و اصلاح ناهنجاری ها دارد.

سرعت و کیفیت در تولید
پرینتر های سه بعدی در بخش تولید نیز به میزان قابل توجهی زمان لازم برای ارائه قطعات ارتز به بیماران را کاهش داده است. در کنار کاهش زمان تولید، بر کیفیت محصولات تولیدی نیز افزوده شده است تا رضایت توانخواه از این نظر نیز فراهم شود. کیفیت عنوان شده نه فقط در ساخت ارتز بلکه در زیبایی هر چه بیشتر آن نیز قابل مشاهده است. ارتزهای شخصی سازی شده در رنگ ها و شکل های متفاوت قابل عرضه هستند و بر اساس سلایق هر فرد می توانند شخصی سازی شوند.